1
telafuz etmeyi sevdiğim bir kelime.
“cömert” kelimesinde jölemsi bir parlaklık var, ağızda iyi duruyor. cömert olanlar pek de zengin değil; sahip olduğunun çoğunu düşünmeden ikram edenlerin çok şeye sahip olmaması anlamlı; “pinti”yi hatırlıyorum sonra, ayakkabının içindeki ayak tabanının olmadık yerde kaşınması gibi insanın yüzünü bozuyor. bu sıfatı hak edenlere bakarken de genellikle aynı tepki açığa çıkıyor. oysa “cimri” denildiğinde bozulmadan çok, yüzün yargıyı sahiplenme isteği öne çıkıyor. daha oturaklı bir kelime. “eli sıkı” anlamını gevşek bırakıyor, daha kalabalık bir ses kombinasyonu umardım. sahip olduğunu verme, harcama konusunda isteksiz olanların durumunu anlatmak için eli sıkı davranmamalıydı türkçe. ama tam da böyle olduğu için anlam ile anlamı işaret eden sözler arasında bir uyum var; “zengin” derken kendimi yalancı gibi hissediyorum. oysa “eli sıkı” nitelemesini cömert bir insan için kullanıp ona iftara ettiğimde bile ağzımdan doğru bir şey çıkmış oluyor.
↑