sözlük yazarlarının söylemek istedikleri

1151

Bu gece de erken uyuyamadım.

Tam uykuya dalacakken içinden demet akalın' ın çalkala şarkısını mırıldanıyorsun e tabi uykun kaçıyor:d

1152

ben bunu neden yaşıyorum?

1153

BEN BİR DELİYİM.

1154

Sözlük temamı hanginiz değiştirdi arkadaşlar, neden....

1155

ankara'nın batısında bir ilde yaşayıp da 'ay ßurası ßus qibi yhaa' diyen bir arkadaşım olursa döveceğim.

1156

Sürekli kavga ediyorum. Sonunda birinden dayak yesem rahatlayacağım.

1157

bazen burdaki hesabimi biliyormussunda burdanda yazdiklarimi okuyomussun gibi geliyo.

1158

ayağım üşüdü kalkıp çorap giymeye üşeniyorum sözlük...

1159

Bi sigara verin bari.

1160

Bugün itibarıyla sözlükte 3. Yılımı doldurmuş buluyorum.

Başlarda kimseyi tanımamanın verdiği çekingenlikle ve saçma sorularımla sözlükte en aktif gördüğüm kişiyi yani yunowimnogood'u darladığım ilk zamanları dün gibi hatırlıyorum* zaman çok çabuk geçiyor.

Şimdiye kadar en uzun süre bulunduğum kutup sözlük'e minnoş ortamı için teşekkürü bir borç bilirim.
Bazı sözlüklerde 3 yıl yazar olmayı bekleyip neredeyse 1 ay gibi kısa bir sürede banlanmışlığım olduğundan burası benim için çok kıymetli*

Seviliyorsun kutup sözlük. Tıpkı canım kendim gibi...

1161

Kendimi çok güçsüz hissediyorum şu sıralar ve sanki "yetmez" der gibi her şey üst üste gelmeye devam ediyor. Yıkılmadım ama ayakta duracak cesaretim de yok gibi. Keşke bi gün uyansam ve her şey yoluna girmiş olsa.

1162

yazacak başlık bulamadım bari kafamdakileri yazabileceğim bir başlık bulayım dedim, buldum.

on gündür falan kedilerim çok hasta. birini kısırlaştırtmıştık. enfeksiyon kaptı. hayvan grip oldu, zatürreye çevirdi. bir hafta geçmedi evdeki diğer bir kediye bulaştı. üç kedim var benim, bilen bilir en çok ilk aldığımı severim. o on yaşında zaten. hasta olanlar bir iki yaşındalar. o hasta olmasın diye evi bölümlere ayırdım. o yatak odasında yatıyor çıkmıyor dışarıya. yemeğini suyunu taşıyorum. yanına girerken elimi ayağımı falan yıkayıp giriyorum. diğerlerinden biri benim odamda kalıyor, onda aynı zamanda kalıtsal bir hastalık daha varmış. ölmesin diye uğraşıyoruz. diğeri de oturma odasında kalıyor. o çok narin bir hayvan olduğundan antibiyotik yiyince bile yerine çöküp kalıyor. bakmak çok sıkıntılı bir süreç. hem evde olduğun stres var hem de hayvanları her gün o halde görmek var. her gün veterinere tedaviye götür getir, tedavi masrafları da derken bugün tam 50 liram kaldı. daha bir hafta sürecek. umarım halledeceğiz. sonradan hasta olan kız geçirir heralde sonuçta kalıtsal bir şey yok.

oğlan da kalıtsal malıtsal ama atlatacak. ablası ''geçmiş olsun'' dedi. onla konuşurken telefonu elimden düşürüp telefonun üstüne yatmayı biliyordun, hastalığı da atlatacan.

oğlanın ablasına yani sevdiğim kadına gelirsek de, şu ara hayat telaşından kendisini unuttum gibi hissettiğim oldu ara sıra. yok olmadı ama unutmadım tabii. senin kadar güzel bir şey unutulur mu zaten. ona ne demek isterdim... sanırım iki hafta önce konuştuğumuzda demek istediğim ama kendimi tuttuğum şeyleri söylemek isterdim...

birincisi, gördün mü hala oturup konuşacak şeyleri olan insanlarmışız... her ne kadar kötü başlamış bir konuşma da olsa o beş saat gittiğinden beri geçirdiğim en güzel beş saatti. sen de sevdin biliyorum. sevmesen devam ettirmezdin.

ikincisi ben kaldırdığım kayanın yamuk olmadığını biliyorum. kaya kendini yamuk zannediyor olabilir. kaya kendini uğursuz da zannediyordu değil mi? değildi. oturup maçını izlediğin, uğursuz olmadığını anladığın ya da bunu aştığın gibi, o kayanın yamuk olmadığını, yalnız olmasına gerek olmadığını da anlayacaksın. ben yine o kayayı sırtlayıp dağın başına taşımak için bekliyorum.

içimde koskocaman bir kaybediş, bunun da getirdiği bir pes etmişlik var. yeni bir hamle yapacak gücüm yok. zaten istediğin de buydu. yazacak yeni bir ay dönümü mesajına gücüm yeter ama istemediğini bildiğimden onu da yapmam. nerelerde neler düşünüyorsun ya da kafanda nelerle mücadele ediyorsun bilmiyorum şimdi, keşke bilsem. yine de bir ara aş onları ya da aşama gel beraber aşalım de. dön bana bir ara. çok özledim seni.

1163

İnsan kaç kez aynı hataya düşer ya düşmelere doyamıyorum ben. İşin kötüsü de yumurta kapıya dayanınca anlıyorum bazı şeyleri. Aslında tedbirli, garantici bi insanımdır ama niye böyle oluyor bilmiyorum. Bu cümleler nereye gidecek onu da bilmiyorum. En iyisi bırakıp kaçayım.

1164

uyumadan evvelki hazIrlIklarImI yaptIm, yorganIn altIna girecekken hevesim kactI...

1165

çok para kazanacağım.
çok kaybettim ve çok kazanacağım.

1166

Üzülüyorum, her şey daha farklı olabilirdi.

Söyleyeceklerim bu kadar, tşk.

1167

Büyüyüp de küçülmüş gibi konuşan, çocuk gibi düşünmeyen, böyle düşünse bile bunu babasının beylik laflarıyla ve tabiri caizse mazmunlarıyla ifade eden çocuklar görünce içimde bir burukluk oluyor, anne babasının yakasından tutup "Çocuğunuza çocuk olmayı öğretin!" diyesim geliyor.

1168

Uzun yolculuğa çıkmışım ne güzel yol çizgilerine bakıp kafamı dinleyip hayatımı düşüneceğim. Ama nerdeee mikail yine her yeri sis yapmış.

1169

İyiyim.
Mutluyum.

Çok sevdiğim bir yakın arkadaşımın hayatı yolunda gidiyor ve ben aşırı mutluyum.
Kendi hayatımı da fazlaca düzene sokmaya çalışıyorum. Ve bu sefer olacak gibi.
Çölde gördüğünüz her su birikintisini önce kucaklar mutlu olursunuz da sonra serap olduğunu fark edince hayal kırıklığına uğrarsınız hani.
Bu sefer serap olmasın diye dua ediyorum sadece.

1170

sevdiğiniz kişiye kırılmak ne kadar zordur. yaptığı her davranışın altında iyi bir şey ararsınız. bir şeylere sabredersiniz. bir süre sonra dönüp kendinize baktığınız da aslında yıprananın kendiniz olduğunu görürsünüz. her şey ortadadır ama siz bakmaya, görmeye korkarsınız. çünkü kaybetmeyi istemezsiniz. ancak karşı taraftan bir darbe aldığınız da aklınız başınıza gelir. zaten bu da her şeyin sonudur. hiç bir şey eskisi gibi olmayacaktır.

1171

Seni seviyom selda bağcan.

1172

sokakta, otobüste gözlerini ayırmadan bakanlara "ne bakıyorsun avel avel suratıma ne?" diye çığırmak istiyorum.
ama sadece gülümseyip kafamı çeviriyorum. gülümsemeye de tepki vermiyorlar bu tipler anlamıyorum ki hiçbirini

1173

Seni seviyorum ******. Hüüüğ :(

1174

Sanırım en çok üzmek istemediklerimiz tarafından üzülüyoruz.

Çok güvenince daha çok üzülüyoruz, belki de Çok sevdiğimizde üzüldüğümüzden Daha çok...

Ama öğrendim,
İnsan inandığı birini sevmeli, sevdiği birine inanmamalıymış.

1175

onca insanın arasında hayalet gibi geziniyorum. nasıl hissettiğim, ne durumda olduğum dünya üzerindeki tek bir insanın bile umurunda değilmiş gibi.

ben öldükten sonra elbet birileri beni hatırlayacak, belki o nesilden sonrası da hatırlayacaktır, ondan sonraki nesil ise yaşamış olduğumu bilmeyecek bile.

100 yıl sonra kim olduğumu bilen bir kişi bile kalmayacak, bunun farkında olarak yaşamak gerekiyor. ancak yaşarken bu hissi tatmanın adil olduğunu hissedemiyorum

↑