starbucks'a hiç gitmemiş olma karizması

  1. 1
    ortamlarda kıymeti bilinmez ama sosyal medyada gideri olandır.
  2. 2
    Aralarında bulunmama rağmen herhangi bir karizmam yoktur.

    Genç iken pahalı olduğunu zannettiğim için gitmezdim. Hem okuyup, hem çalıştığımdan paranın değeri önemliydi benim için, boşa harcayamazdım.

    Büyüdüm, okul bitti ve para kazanmaya başladım. Param hala değerli ama sosyal aktiviteler için de harcayacağım bir para vardı artık.

    Bir kere denemek için arkadaşlarımla girdim ve sipariş vermeye başladık. Herkes saydırıyor uzun uzun isimler. İngilizce bilmesen birbirlerine kahvenin buluşunu anlatıyorlar dersin.

    Sıra bana geldi ve bende her çömez gibi ismi söyleyemem riskine girmeden orta boy latte dedim. Kasiyer pis pis suratıma baktı, bende ona baktım. Kısa bir sessizlikten sonra; short, tall, grande diye sordu ve bende orta boy dedim.

    Inatla sordu, inatla orta boy dedim ve bu şekilde sipariş alamayacağını, kendi söylediklerinden birini seçmem gerektiğini söyledi.

    Bunun üzerine sipariş vermekten vazgeçtim ve bir daha da uğramadım starbucks denilen amerikan&israil kezbanına.

    Türkçe konuşulan bir ülkede türkçe siparis veremedim. Kahve isimlerinin orjinalini korursun anlarım ama bu boyutlama neden ingilizce.

    Kasiyer türk, ben türk.

    Kasiyer ne dediğimi anlıyor ama o sihirli kelimeleri söylemeden sipariş alamayacağını belirtiyor.

    (bkz:Vay babasını sayın seyirciler)
  3. 3
    galiba sahip olduğum karizmadır. biz liseliyiz starbucks benim jenarasyonumda sekizinci sınıfta filan başladı kızlar beni aldılar çok cool olucaz diye götürdüler alsancaktakine allahım hepsi dersine çalışmışlar yine ben kalmışım tembel ezik çalışan sordu ne istersiniz diye zaten benden on-on beş yaş büyük birinin bana "siz" diye hitap etmesini yadırgamışım bi tuhaf olmuşum o zamanlar ingilizcem kesat (hala öyle) bilmesem de bişi istiyim diyorum telaffuz edemiyorum sözlük kaldım öyle "bi orta türk kahvesi lütfen" diyebildim anca sonra o kızlardan hala yakın olduğum ikisi var yadırgamadılar galiba dostluğumuzun temelleri orda atıldı ama çalışan eleman bana bakıp "vay cahil velet" bakışı attı ya da o eziklikle ben hissettim sonra dedim başlarım starına bucksına o gün bugündür starbuckstan gloriajeanse hepsinden nefret ettim. o gün bugündür "abi ben bi çay alıcam" diyemediğim yerlere gitmiyorum
    herhalde en uzun entrym bu oldu sabırla okuyana teşekkürler
tümünü gör