iyi niyet sınırları

  1. 1
    içinizdeki iyi niyetin sınırları olması gerektiğini konu almak amaçlı açılmış başlıktır. örneğin;

    benim bir arkadaşım var. arkadaşım da denemez aslında. tanımadığım bu kıza 1 haftalığına evimi açmıştım. içimdeki vicdan, beni böyle yapmaya zorlamıştı. çok zor şeyler yaşamıştı. bunları duyduktan sonra ona üzülmüştüm. ama evimde kalmasını istemiyordum. çünkü, kötü ve zor şeyler yaşamasına rağmen hiç nasibini almamış gibi davranıyordu. 1 hafta boyunca evimi -çok affedersiniz- kerhane gibi kullanmıştı. ilk başlarda sadece sevgilisi geliyordu, bi şey demiyordum çünkü sevgilisiydi. daha sonraları evli adamlar da gelmeye başladı. ve başkasının evi olduğunu umursamadan, pervasızca davranıyordu. gereksiz dağınıklık yapıyordu ve çok pisti. en azından kendi dağınıklığını kendisinin toplamasını bekliyordum. sonuçta ben, misafirim de olsa, kimsenin arkasını toplamak zorunda olmadığımı düşünüyorum. makyaj malzemelerimi kullanıyordu, kendisininmiş gibi aşırı kullanıyordu. 1 buçuk kutu fondatenim bitti mesela. ama bi şey demiyordum. çünkü ben çok makyaj yapan bir insan değilim, ileri gitmesine rağmen uyarmıyordum. bu durum gittikçe canımı sıkıyordu ama, evimde kaldığı için gereksiz samimiyet yarattığından dolayı canım sıkılıyordu. başka sebebi yok. ayrıca kıyafetlerimi bana sormadan giyip dışarı çıkmaya başlamıştı. en çok, ama en çok canımı sıkan şey buydu. bir ablam ya da kız kardeşim olsaydı bile, kıyafetlerimi onlarla paylaşmak isteyeceğimi sanmıyorum. bir de patavatsız bir şekilde, "bunu çok beğendim, parasını verip satın alabilirim senden." diyordu. yemin ediyorum cinnet eşiğine geldim. neyse ki hatun defolup gitti. diye sevinirken, sık sık beni aramaya başladı. ne zaman canı sıkılsa, bu gece sizde kalabilir miyim diyordu. türlü bahaneler uydurup başımdan savıyordum. ama yüzsüzlükte çığır açmış, biraz önce yine bana mesaj atmış. "nerdesin, yanına gelicem" yazmış. ulan bi sor, müsait misin, işin var mı? nedir bu emrivaki? cık cık cık, hiç hoş değil. yine bi yalan atıp başımdan savdım. tek derdi kendi evine gitmemek ve bu geceyi bizde geçirmek.

    işte sevgili yazarlar. benim iyi niyetimin sınırları olmadığı için hiçkimsenin sahip olmak istemeyeceği bi dert edindim. kız bana yapışmış durumda ve ondan bir türlü kurtulamıyorum. baştan sınırlarımı çizmeliydim. şimdi ne bok yiyeceğimi bilmiyorum. sırf bu kıza attığım yalanları toplasak 48 bin yıl cehennemde yanarım.
  2. görsel
    ashlee
    #711705 | 10/03/2016 23:00
  3. 2
    Baştan oluşturulması gereken sinirlardir.

    hiç bi zaman da oluşturulamamistir.
  4. görsel
    robertpires
    #711730 | 10/03/2016 23:09
tümünü gör